speellijst |




 
FR | EN
Aa - Aa - Aa - print
De Telegraaf 18/05/07
INTERVIEWS

"Goesting geeft de doorslag"
Acc'enten 03/07

"Het was tijd om eens diep te gaan"
De Morgen 18/04/07

Liefde, wat is dat eigenlijk?
De Standaard 18/04/07


RECENSIES

2007

Passanten in elkaars leven
De Standaard 20/04/07

Wouter Hillaert over De Eenzame Weg

Ramblasblog 20/04/07

Pijnlijke driehoeksrelatie bij STAN
Gazet van Antwerpen 24/04/07

Eenzaamheid als onvermijdelijkheid
8 weekly, 24/04/07

Het nu is zoek
De Morgen 25/04/07

Stan diagnosticeert eenzaten van Arthur Schnitzler
De Huisarts 26/05/07

Vermoeiend virtuoos
Knack 02/05/07

De eenzame weg
Zone 09 09/05/07

Illusieloos theater
Elsevier weblog 16/05/07

Geestig en verwarrend
Het Parool 18/05/07

Het is de taal die telt bij STAN
de Volkskrant 18/05/07

Verfrissende Schnitzler
De Telegraaf 18/05/07

De Eenzame Weg
www.simber.nl 18/05/07

Zonder een spoor van emotie
NRC 19/05/07

Terloops het leven tegemoet en achterna
Trouw 21/05/07

2009

Le Chemin solitaire créé par une troupe flamande
Agence France-Presse 16/11/09


RADIO

Stijn Van Opstal en Natali Broods over De Eenzame Weg (mp3)
interview Radio 1 - Neon, 10/04/07

Pol Arias over De Eenzame Weg (mp3)
recensie Radio 1 - Neon, 19/04/07

Wouter Hillaert over De Eenzame Weg (mp3)
recensie Klara - Ramblas, 19/04/07

­

Verfrissende Schnitzler

recensie


De gerenommeerde Vlaamse toneelgroep STAN laat zich al jaren voorstaan op auteurgericht en ondogmatisch teksttoneel. Met De Eenzame Weg van de Oostenrijkste toneelschrijver Arthur Schnitzler (1862-1931) voegen de acteurs wederom de daad bij het woord. Het gezelschap, dat bewust werkt zonder regisseur, heeft het stuk zo onder handen genomen dat er weinig overblijft van de sentimentaliteit en zwaarte van de fin de siècle-auteur. Het stuk, over de schilder Julian Fichtner die aan zijn buitenechtelijke zoon Felix opbiecht zijn vader te zijn, kent geen duidelijke rolverdeling, want alle rollen zijn opgeknipt en verdeeld over de acteurs.

Dat is aanvankelijk even wennen voor het publiek en vergt de nodige inspanning, maar brengt tegelijkertijd een aangename lichtheid met zich mee. Het persoonlijke leed van de personages wordt universeel gemaakt. Tg STAN maakt individueel verdriet inwisselbaar en persoonlijke keuzes arbitrair. "Een bestaan zonder pijn is even armzalig als een bestaan zonder geluk", zegt Schnitzler. Dat gevoel van het putten van bevrediging en plezier uit tegenslagen in het leven als dood, ziekte en afscheid, weten de acteurs feilloos en op momenten met gepaste ironie over te brengen.

En als er al de dreiging is van romantiek of sentimentaliteit, dan neemt een andere acteur de rol over en geeft een compleet andere interpretatie aan te tekst. Of er wordt wat gerommeld met de rekwisieten, gebruiksvoorwerpen van alledag als een tosti-ijzer, printer en koffiezetapparaat, met uitzondering van de houtversnipperaar, een lawaaimachine die - erg geestig - een zware dialoog totaal overstemt.

Tg STAN is gezegend met louter kwalitatief hoogwaardige spelers, dus dat is sowieso al genieten. Zo schakelt de imposante Damiaan Schrijver moeiteloos van de rol van professor 'kunstambtenaar' Wegrat naar de dilettante schilder Julian Fichtner en weer naar Felix. Stijn van Opstal speelt vooral die naïeve Felix, die met een guitige, verwonderde blik de wereld inkijkt. Nietsvermoedend nog, want pas wanneer zijn moeder overlijdt, hoort hij dat hij het product is van een geheime affaire. Actrice Natali Broods is voortreffelijk in al haar rollen. Tg STAN biedt met De Eenzame Weg hoogwaardig, onorthodox toneel.


De Telegraaf, Annet de Jong, 18 mei 2007

© 2001-2014 tg STAN / alle rechten voorbehouden |
- Aa - Aa - Aa - print | top