tekst Etel Adnan, Samih
al-Qasim, Mourid Barghouti, John Berger enMahmoud Darwish een voorstelling van en metEid Aziz, Tale Dolven, Liz Kinoshita, Federica Porello, Rojina Rahmoon en Frank Vercruyssen visueel materiaal vanRuanne Abou-Rahme en Yazan Al Khalili
in samenwerking met Jolente De Keersmaeker tolk Lore Baeten vertaling Tania Tamari Anasir, Lore Baeten en Martine Bom
productie tg STAN een coproductie met Ashkal Alwan (Beirut, Libanon), Théâtre de la Bastille (Parijs, Frankrijk), Festival d'Automne (Parijs, Frankrijk), Théâtre Garonne (Toulouse, Frankrijk), Teatergarasjen (Bergen, Noorwegen), Black Box Teater (Oslo, Norwegen), Teatro Maria Matos (Lissabon, Portugal)
première 7 april 2010, BIT Teatergarasjen, Bergen (NO)
Het vertrekpunt van the tangible is enerzijds The Fertile Crescent * met Palestina als epicentrum, en anderzijds de mensen die deze voorstelling maken, met hun uiteenlopende realiteiten.
Er zijn drie danseressen: Tale Dolven uit Stavanger, Liz Kinoshita uit Toronto en Federica Porello uit Genua. Er zijn drie acteurs: Rojina Rahmoon uit Damascus, Eid Aziz uit Nablus en Frank Vercruyssen uit Antwerpen. Er is beeldmateriaal van Yazan Khalili en Ruanne Abou-Rahme, kunstenaars uit Ramallah. Er is misschien muziek van Checkpoint 303, Al Maslakh, Sublime Frequencies, György Ligeti, ... Er is tekst van John Berger, Etel Adnan, Mourid Barghouti, Mahmoud Darwish en Samih al-Qasim.
Misschien is deze voorstelling wel een liefdesverklaring aan de wieg van de beschaving, verwond, vertrapt en mishandeld, en steeds weer uit de as verrijzend, of een reflectie die verder gaat dan meningen, een abstracte en persoonlijke beschouwing die meer over mensen gaat dan over partijen, meer over verlies en onrecht en hun antoniemen dan over standpunten. Of misschien is ze gewoon een evenwichtsoefening, een zoektocht naar een manier om over het Midden-Oosten te praten zonder neo-oriëntalistisch, bevoogdend of simplistisch te zijn.
* De ‘Vruchtbare Sikkel’ of 'Vruchtbare Halvemaan’, ‘The Fertile Crescent’, ‘Al Hilal Al Khaseeb’, is een regio in de vorm van een wassende maan, ook wel ‘De wieg van de beschaving’ genoemd, die ooit het Ochtendland, het oude Mesopotamië en Oud-Egypte omsloot. Vandaag komt dit gebied min of meer overeen met het moderne Egypte, Israël, Palestina, Libanon, en delen van Jordanië, Syrië, Irak, Koeweit, Zuidoost-Turkije en Zuidwest-Iran.
The next day I accompanied him to the ruin. There were several epicentres where everything had been reduced to dust, surrounded by tiny fragments. Except for pipes and wires no recognisable objects remained. Everything which had been assembled during a lifetime had gone without trace, had lost its name. An amnesia not of the mind but of the tangible. (uit From A to X van John Berger)
De volgende dag ging ik met hem mee naar de ruïne. Er waren verschillende epicentra waar alles tot stof was vergaan, omringd door brokstukjes. Afgezien van leidingen en draden waren er geen herkenbare voorwerpen meer. Alles wat een leven lang was verzameld was spoorloos verdwenen, had geen naam meer. Amnesie, niet van de geest maar van het tastbare. (uit From A to X van John Berger)