tg STAN brengt de wereld samen in Bergen

een gesprek met Frank Vercruyssen

Het gevierde gezelschap tg STAN heeft zes nationaliteiten samengebracht voor een wereldpremière in Bergen. De voorstelling gaat meer over menselijkheid in het algemeen dan over Palestijnen en Israëli's, zegt Frank Vercruyssen.

Morgen gaat the tangible in wereldpremière in Studio USF. Danseressen uit Noorwegen, Italië en Canada werken samen met acteurs uit België, Syrië en Palestina, tegen een achtergrond van foto's van Palestijnse kunstenaars.
“Zestien jaar geleden speelde ik voor het eerst in Bergen. Ik droomde al lang van zo'n internationale coproductie”, zegt Frank Vercruyssen van tg STAN. Hij kreeg hiervoor groen licht van BIT Teatergarasjen in Bergen en van theaters in Oslo, Parijs, Lissabon en Beiroet.

“Het is wat vreemd begonnen, niet met een tekst, maar met de danseressen. Toen ik Liz Kinoshita en Federica Porello zag dansen, wilde ik graag met hen samenwerken. En zij vroegen zich af of ik ook met de Noorse Tale Dolven wilde werken.” De Belgische acteur beschikte dus over een trio, maar had nog geen tekst.

“Ik had het idee het Midden-Oosten als onderwerp te gebruiken – de driehoek gevormd door Beiroet, Bagdad en Palestina”, vertelt Frank Vercruyssen. ”Men heeft die streek zowel ‘de vruchtbare halvemaan’ als ‘de wieg van de beschaving’ genoemd.” Tijdens de voorbereidingen werd hij zodanig getroffen door de foto's van twee Palestijnse kunstenaars en door twee acteurs die hij in Syrië ontmoette, dat hij ze allen uitnodigde om deel te nemen aan zijn project.
“Het concept the tangible – ‘het tastbare’ – is al zo lang aanwezig in mijn leven dat het nu eens ter sprake moest komen”, zegt de acteur van tg STAN, die veel gereisd heeft in de Arabische wereld.
“Veel mensen noemen ons gezelschap ‘politiek’. Maar wij vertegenwoordigen enkel onszelf, wij spreken over wat ons bezighoudt, of het nu de liefde, leegheid, absurditeit of politiek is”, benadrukt Vercruyssen.

innerlijk landschap
“Vanuit een meer filosofisch oogpunt denk ik dat iedereen een innerlijk landschap in zich draagt. Iemand kan in Noorwegen wonen, maar zich verbonden voelen met Thailand. Mijn landschap is de Sahara, en de stad is Damascus,” verklaart de Belgische acteur glimlachend. Hij wil niet al te veel zeggen over de achterliggende motieven van deze voorstelling en hij hoopt dat de mensen er met een open geest zullen naar kijken. “Ook al was het vertrekpunt de Palestijnse kwestie, ik hoop dat de voorstelling dat overstijgt”, besluit Frank Vercruyssen.

Bergens tidende, Ann Kristin Ødegård, 6 april 2010

Nederlands