interview met Frank Vercruyssen

Het nieuwe stuk van tg STAN, the tangible, neemt het Midden-Oosten als uitgangspunt, waar acteur Frank Vercruyssen ook zelf naartoe ging. Samen met acteurs en dansers van de meest uiteenlopende nationaliteiten bokste hij een voorstelling in elkaar die in de eerste plaats over mensen gaat, en niet over partijen. Een interview.

In de voorstelling spelen artiesten uit Canada, Noorwegen, Palestina, Syrië... Hoe was het om deel uit te maken van dit internationale gezelschap?

Frank: "Het ging er heel leuk en ontspannen aan toe. We converseerden in het Engels. De overige acteurs spraken Arabisch. Door het goeie vertaalwerk van een van onze collega's verliep het contact prima. Die doorkruising van verschillende werelden in heel boeiend. Er zijn verschillen in eten, gebaren, gewoontes. Na zo'n ervaring kan je de zaken in een heel ander perspectief plaatsen."

The Tangible wil geen loutere vertelling zijn van de Joods-Palestijnse kwestie of andere conflicten uit die regio. Waar komt de nadruk dan wel op te liggen?

Frank: "Het stuk is een manier om het er over te hebben. We willen af van een simplistische benadering. Het is niet onze bedoeling om een stelling in te nemen of om goed of slecht aan te duiden. Het gaat vooral om de mening van verschillende individuen en over het gevoel van verlies, over de vraag waar mensen mee bezig zijn en wat ze elkaar door de eeuwen heen al hebben aangedaan."

Je bent zelf ook in de regio geweest. In hoeverre beïnvloeden die indrukken je spel?

Frank: "Dat voedt natuurlijk alles. De indrukken die je opdoet, neem je sowieso mee. Maar nog belangrijker is dat we daar waren met de dansers. Het sociale aspect van daar 'samen zijn' was bijna even belangrijk als er zijn. Zo hebben we Ramallah doorkruist, Jeruzalem, Beiroet..."

Waarom komen mensen naar deze voorstelling kijken?

Frank: "Ik ben een slechte promotor van mijn eigen werk. Voor ons was dit een heel intense, vervullende periode. Ik hoop dat mensen dat gaan merken. De voorstelling is zowel in het Engels als het Arabisch, maar wordt boventiteld in het Nederlands. Er zijn dus geen beperkingen."

cjp.be, Doriens Steven, 23 april 2010

Nederlands