• info
  • credits
  • speellijst
za 20 maart 2021
Couffoulens
zo 21 maart 2021
Couffoulens
wo 24 maart 2021
Ibos
do 25 maart 2021
Ibos
vr 26 maart 2021
Ibos
za 27 maart 2021 20:00
Toulouse
zo 28 maart 2021 15:00
Toulouse
ma 29 maart 2021
Toulouse
di 1 juni 2021 21:00
Paris
wo 2 juni 2021 21:00
Paris
do 3 juni 2021 21:00
Paris
vr 4 juni 2021 21:00
Paris
di 8 juni 2021 21:00
Paris
wo 9 juni 2021 21:00
Paris
do 10 juni 2021 21:00
Paris
vr 11 juni 2021 21:00
Paris
di 15 juni 2021 21:00
Paris
wo 16 juni 2021 21:00
Paris
do 17 juni 2021 21:00
Paris
vr 18 juni 2021 21:00
Paris
ma 21 juni 2021 21:00
Paris
di 22 juni 2021 21:00
Paris
wo 23 juni 2021 21:00
Paris
do 24 juni 2021 21:00
Paris
Voorstellingsdata in het verleden weergeven
Geen speeldata

archief

Geen speeldata

"Ze spreekt voortdurend over haar vader, ze zegt dat de wereld vol bedrog is, ze zucht en klopt zich op de borst,

Schopt nijdig in het rond voor onbenulligheden, doet dubbelzinnige uitspraken

Die half zinloos zijn. Wat zij zegt, stelt niets voor,

Maar is zo onsamenhangend

Dat de toehoorders een betekenis gissen. Ze doen moeite

En rijgen haar woorden aaneen met de draad van hun eigen gedachten,

En vermits zij er knipogen, wenken en gebaren aan toevoegt,

Doen deze woorden vermoeden dat men er iets uit kan opmaken,

Niet met zekerheid, natuurlijk, maar heel wat ongelukkige uitspraken.”

 (Shakespeare, Hamlet, 4de bedrijf, scène 5, een edelman)

 

Intentieverklaring van Georgia Scalliet: 

Een actrice maakt zich op om de rol van Ophelia te doorkruisen.

Welk is het aandeel van Ophelia? Het aandeel van de actrice, het aandeel van de vrouw? En het aandeel van de mythe?

Het gaat hier over liefde. Over begeerte, vurigheid, idealen. Het gaat over de vader, de broer. Over opgesloten zijn. Over rouw. Over waanzin. En ook over zelfmoord.

Ik zal thema's en problemen die haar aanbelangen aanraken. In alle richtingen. Om te trachten haar min of meer te raken. Vandaag.

En dan zal er misschien, in het innerlijke van elke toeschouwer, een Ophelia verschijnen, complex en complexloos.

Ze is de muze van de dichter, de schilder, de regisseur. Shakespeares Ophelia zegt niet veel, ze staat open, ze gloeit en ze ontsnapt.

Ze is ‘geheimzinnig’. En dus wordt ze vaak opgesloten in een kader van lichamelijke, geestelijke en emotionele projecties.

Ik zal proberen ze uit dat kader te bevrijden en er mijzelf in zekere zin ook van te ontdoen.

De mythe te doorkruisen. En de mythe op te blazen.

Dit is geen geleerd betoog over Ophelia. En ook niet slechts één gestalte van Ophelia.

Haar personage zal een aanleiding zijn. Om te experimenteren met relaties, omstandigheden, verplichtingen.

Misschien zullen er zelfs ontmoetingen zijn met andere heldinnen, uit de literatuur, het theater, de film. En met andere actrices.

Die zelfmoord gepleegd hebben. Of niet.

Moet men trouwens tragisch zijn om een heldin te zijn?

Ik zie dit stuk als een mutatie. Vormeloos. Verspreid. Levend.

Een heel gewone vrouw ontgroeit de kindertijd. Te vroeg, te laat. Ze reageert. Haar lichaam ontploft. Haar hoofd ontploft. Wat zal er overblijven? Een lijk? Vrijheid? Vreugde?

En als ik mij vermaak met Ophelia zelf te vertolken, zal dat zijn omdat ik er plezier in schep haar uit te vinden. Met haar tekst vol raadsels. Maar ook buiten haar tekst om. En ik zou willen dat deze jonge vrouw zich laat horen. Als Ophelia. Omdat ik de indruk heb dat zij die is. En wel op een onweerstaanbaar moderne manier.

Ik zal trouwens enkel spreken met  de woorden van schrijvers en schrijfsters. Shakespeare, natuurlijk, en Rimbaud, Tsjechov, Heiner Muller, Jelinek, Clarice Lispector, Virginia Woolf, Eve Ensler, het repetitiedagboek Face à Médée van Valérie Dreville …(misschien nog meer, misschien ook minder; alles hangt af van de auteursrechten en van de beslissingen bij het samenstellen).

In ieder geval, tot slot,

“Ik zal alleen blijven met mijn borsten, mijn dijen, mijn buik.”

    (Heiner Muller, Hamletmachine, Ophelia's monoloog).

 

van en met Georgia Scalliet
artistieke samenwerking Jolente De Keersmaeker
muziek Daniel Scalliet
dramaturgische samenwerking Aurélien Hamard-Padis
kostuums Marie la Rocca
beeld Anne Kessler
productie tg STAN
coproductie Théâtre Garonne (Toulouse), Le Parvis (Tarbes)
première 20 maart 2021, Théâtre dans les Vignes, Toulouse, FR